پژوهشهاو مطالعات حقوقی

برای مطالعه بیشتر به ادامه مطلب مراجعه کنید

یکی از مهم‌ترین منابع نظام حقوقی هر کشور، دکترین و نظریات حقوقدانان آن کشور است. در واقع چنانچه موضوعات و مسائل حقوقی با دقت و مطالعه و در یک فضای پر نشاط علمی مورد تحقیق و تبادل نظر و نظریه‌پردازی حقوقدانان قرار گیرند منتهی به غنی شدن دانش و آموزه‌های حقوقی می‌شود و دستگاه‌های قانونگذاری و قضایی را در معرض بهره‌برداری از این نظریات قرار می‌دهد و آثار خود را در تصویب و اصلاح قوانین، و احکام دادگاه‌ها نشان می‌دهد. بدین ترتیب حقوقدانان از یک‌سو با پیش‌بینی و یا شناسایی تحولات اجتماعی و اقتصادی و سیاسی و ارائه هشدارها و راهکارها و بررسی مبانی نظری آنها، زمینه طراحی واکنش‌های مناسب حقوقی را فراهم می‌کنند و از سوی دیگر با رصد کردن تجارب عملی ناشی از اجرای قوانین و مقررات کشور و آثار آنها در تأمین هدف‫هایی چون برقراری نظم و عدالت و صلح، به نقد وضعیت موجود پرداخته و راهکارهایی را برای اصلاح و تعالی نظم حقوقی ارائه می‌کنند. این امر می‌تواند موجب پویایی و کارآمدی نظام حقوقی کشور و نقش‌آفرینی مثبت آن در حرکت کشور به سمت تأمین سعادت مردم شود. بنابراین تأمل در قوانین و مقررات فعلی و نارسایی‌های نظم حاکم بر جامعه و گردش امور و تنویر ابهامات و کاستی‌های شکلی و ماهوی موجود در نظام حقوقی ایران، تفکر در سایر نظام‌های حقوقی ملی، و تعمق در نظام حقوق بین‌المللی می‌تواند سهمی بسزا در شناختن و رفع نقاط ضعف و تقویت نقاط قوت نظام حقوقی ایران داشته باشد.